සුදු මලක්

නමක් දී නැති

සුවඳ නිම් නැති

සුදු මලක් පිපිලා අම්මේ- සුදු මලක් පිපිලා

ඔබ සොහොන් ගැබ හදේ

හෙමින් විනිවිද නැගී

කොහොම පිපුණද මේ වියළි පොළොවේ

සිව් දෙනාටම දූ පුතුන් ඔබෙ

ආදරේ වග කියන්නටදෝ       

සිව් පෙති දරා

සිව් දිසා සුවඳින් පුරන්නේ-

සිව් මංසලෙන් හැරිලා එදා අපි

ගව් ගණන් දුර ජීවිතේ

දරු පැටව් උර දරා ගිය මඟ

ඔබ තනි වූණා ගෙයි පැල්පතේ

             නිමල් උඩගෙදර