ඉසිඹුව

                                                  සුදු මලක් නමක් දී නැති සුවඳ නිම් නැති සුදු මලක් පිපිලා අම්මේ- සුදු මලක් පිපිලා ඔබ සොහොන් ගැබ හදේ හෙමින් විනිවිද නැගී කොහොම පිපුණද මේ වියළි පොළොවේ සිව් දෙනාටම දූ පුතුන් ඔබෙ ආදරේ වග කියන්නටදෝ         සිව් පෙති දරා සිව් දිසා සුවඳින් පුරන්නේ- සිව් මංසලෙන් හැරිලා එදා අපි ගව් ගණන් දුර ජීවිතේ දරු පැටව් උර දරා ගිය මඟ ඔබ තනි වූණා ගෙයි පැල්පතේ               නිමල් උඩගෙදර

අප්පච්චි ගත රුහිරු කරවා එරන්වන් ගතින් ගෙන දි දී රන්වන් පියාපත් මේ අත් බවේදීම මෙතින් අප රැකි හංස රාජයා ඔබයි මුළු ජීවිතේ මහ පොළෝ තලයේ ඩා බිංදු පාවඩ තනා ඔබ තැනූ පෙර මග ආදරේ මාවතේ විසල් ලෝකෙට අපි ගියා සුතනඹු පෙමේ අටු කොටු පිරූ සක්විති ඔබයි අපෙ ලෝකයේ ජීවිතේ දුර ඉමට පෙර නිවී ගිය මහ සංහි‍‍දේ රන් සිළුව ඔබ